porno izle
Bellek

Sovyet Devleti’nin armasının hazırlanması son derece önemli bir görevdi. Çünkü bu armanın izlenimleri, temelinde, kapitalist devletlerde şimdiye dek yapılmış armalardaki her şeyden farklı olmak zorundaydı.

Halk Komiserleri Konseyinin bürosuna sulu boyayla yapılmış bir arma deseni geldi. Şekli yuvarlaktı ve şimdiki armada var olan amblemlerin aynılarını taşıyordu, ama ortasında boylu boyunca uzun, kınından çıkarılmamış bir kılıç uzanıyordu. Kılıç bütün deseni kaplar gibiydi; kabzası zemindeki buğday başaklarına dayanıyor, keskin yanı süslemenin üst kısmının tamamını dolduran güneş ışıklarına doğru incelip nokta haline geliyordu.

Desen masasının üzerine bırakıldığında, Vladimir İlyiç, odasında Yakov Sverdlov, Feliks Cerjinski ve birkaç başka yoldaşla konuşuyordu.

«Bu ne, bir arma mı?… Şuna bir bakalım!» Masanın üzerine eğildi, resmi yakından gözledi. Hepimiz kağıt para üreten basımevi Goznak’ta çalışan kabartmacının gönderdiği bu arma desenini görme hevesiyle Vladimir İlyiç’in çevresinde duruyorduk.

Görünüşe göre arma iyi yapılmıştı. Buğday başaklarından oluşan bir yarım daireyle çevrelenmiş doğan güneşin ışıkları, kırmızı bir zeminde parlıyordu; orak ve çekiç, bu yarım dairenin içinde açık seçik görülüyordu. Ama, herkesi savunmaya zorlayacak biçimde boydan boya uzanan bilenmiş çelik kılıç tüm desene hakimdi.

Hayretle, «İlginç!.. » dedi Vladimir İlyiç. «Düşünce doğru, ama kılıcın işi ne?» Döndü ve bize baktı.

«Biz savaşıyoruz, mücadele ediyoruz ve proletarya diktatörlüğünü sağlamlaştırana, Beyaz Muhafızları ve işgalcileri ülkemizden atana kadar da mücadeleyi sürdüreceğiz, ama bu, savaşın, savaş tanrılarının ve şiddetin sonsuza dek bize önder olacağı anlamına gelmez. Bizim fetihlere ihtiyacımız yok. Bir fetih politikası bize yabancıdır; biz saldırmıyor, içerdeki ve dışarıdaki düşmanlara karşı kendimizi savunuyoruz; savaşımız savunmaya yöneliktir ve kılıç, amblemimiz değildir. Düşmanlarımız olduğu, bize saldırıldığı ve tehdit edildiğimiz sürece, proleter devletimizi korumak için ona sıkı sıkı sarılmalıyız, ama bu, sonsuza dek demek değildir…»

«Sosyalizm tüm ülkelerde zafer kazanacak, hiç kuşku yok. İnsanların kardeşliği ilan edilecek ve bu, dünyanın her yerinde bir gerçeklik haline gelecek. Bizim kılıca ihtiyacımız yok. Bu, bizim amblemimiz değil…» diye yineledi.

«Sosyalist devletimizin armasından kılıcı çıkarmalıyız,» diye sürdürdü Vladimir İlyiç. Sivri uçlu, koyu bir kurşun kalem aldı ve kılıcın üstüne düzeltmenlerin «iptal» işaretini koydu, sağ kenarda da bunu yineledi.

«Diğer açılardan bu iyi bir desen. Eskizi onaylayalım ve sonra yeniden görür ve Halk Komiserleri Konseyinde tartışırız; ama bir an önce yapılması gerek…»

Ve eskizi imzaladı.

Goznak kabartma ustasına eskizi geri verdim ve düzeltmesini istedim.

Eskiz kılıçsız olarak geri geldiğinde, onu heykelci Andreyev’e göstermeye karar verdik. Bazı teknik düzeltmeler yapılmasını gerekli gördü Andreyev, yeniden çizdi, buğday başaklarını daha dolgunlaştırdı, parıldayan güneş ışıklarını daha belirginleştirdi ve genel olarak daha çarpıcı hale getirerek kabartma armanın tümünü hazırladı.

Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti’nin arması 1918’in hemen başlarında onaylandı.

VLADİMİR BONÇ – BRUYEVİÇ

Vladimir Bonç – Bruyeviç (1873-1955), Komünist Parti’nin Şubat ve Ekim devrimlerine etkin olarak katılmış en eski üyelerinden biriydi. Lenin’in yakın dostuydu ve yıllarca onunla birlikte çalıştı. Ekim Devrimi’nin ilk günlerinden 1920’ye dek Halk Komiserleri Konseyi’nin Genel Sekreteriydi. Daha sonra Zhizrı i Znaniye (Yaşam ve Bilgi) Devlet Basımevinin baş editörü ve Devlet Edebiyat Müzesi’nin kurucusu ve yöneticisi oldu. Rusya’daki devrimci hareket üzerine birçok makalesi, birkaç edebi araştırması ve etnografi konusunda makaleleri vardır.

Ekim Fırtınası ve Sonrası, Anılar / Öyküler, çev.  Nil Okman, Bilim Yayınları, (İstanbul, 1978), s. 29-31.

Yorumlar

Bir Cevap Yazın